cyber poetic

Η Αυτοκαταστροφή / Self-destruction

Photo on 3-10-13 at 9.08 PM

Είναι μία γοητευτική, κολλητική αρρώστια.  Που αν έχεις δυνατό ένστικτο αυτοσυντήρησης, την περνάς σαν παιδική ασθένεια.  Όπως η ανεμοβλογιά, αφήνει πάντα σημάδια.  Αν δεν μπορείς  να αντισταθείς στη γοητεία της, τότε βυθίζεσαι μέσα σε μια μαύρη τρύπα.  Και όταν το συνειδητοποιείς είναι τόσο αργά, που επιλέγεις να αφεθείς μέχρι το τέλος.

Self-destruction is a charming, contagious disease.  If you have a strong survival instinct, you deal with it like a childhood disease. Like chickenpox, self- destruction always leaves scars.  If you cannot  resists to its charm, then you plunge into a black hole.  And when you realize where you are, it’s so late that you choose to let go until the end.


It just so happens

  • That the whole world is against it
  • But you know
  • You’re so sure
  • And you move on
  • That’s what makes the difference
  • That only You know
Photo edited by V.T.

Photo edited by V.T.
Smoking days


Τρύπια Χώρα

  • Γκρίζοι άνθρωποι
  • Πεινασμένοι σκύλοι
  • Βρώμικοι δρόμοι
  • Χλωμές γυναίκες
  • Χαμένοι παράδεισοι
  • Που δεν υπήρξαν ποτέ
  • Τρύπια Ελλάδα


I want to believe

Ό,τι υπάρχει κρέμεται από μια κλωστή.  Η ζωή.  Οι άνθρωποι.  Η υγεία, οι φίλοι, τα λεφτά.  Το ξέρουμε αυτό.  Αλλά αποφεύγουμε να το σκεφτούμε.  Μέχρι να το χάσουμε.   Αυτό που τελικά αξίζει δεν είναι (μόνο) η προσπάθεια να το κρατήσουμε.  Είναι η (παροδική) ευτυχία που νιώθουμε όταν το έχουμε.  Μια ευτυχία που δεν πρέπει να αγνοούμε ή να θεωρούμε δεδομένη τη στιγμή που υπάρχει.  Επιλέγω να πιστεύω.  Θέλω να πιστεύω.  Ότι τελικά, κάτι από όλα, ένας σπόρος θα ευδοκιμήσει.

Everything that exists hangs from a fine thread, like a leaf from a tree.  Life.  People.  Health, friends, money.  We know that.  But we avoid thinking about it.  Until we lose it.  In the end, what counts is not (only) our efforts to keep it.  It is the (temporary) happiness we feel when we have it.  A happiness that we should not ignore or take for granted, the moment it exists.  I choose to believe.  I want to believe.  That finally, something, one seed will succeed.


Photo by V.T.


My heart is a jungle


Cleopatra @Hydra
Photo by V.T.

  • Who am I? / A she-wolf / Dealing with people
  • A human / Working with wolves / But my head, my head is an ocean blue /
  • My heart is a jungle / Hearing the whispers / Of lost spirits / Don’t know what to do
  • But my head, my head is an ocean blue
  • I hear the cries of the wolves / The voices of people / The echos of spirits in the night / I turn off the sound / So nothing comes through
  • And my head, my head is an ocean blue


Do computers influence Your Feelings?


Photo by V.T.

  • Computers change the way I think
  • I make plans in PowerPoint / Projections and forecasts of my life in Excel / And the faster I type, the faster I think
  • Computers change the way I function
  • I have cells and microchips in my brain / I definitely do / I know it now
  • Computers changed the way I write
  • My stories are brief / I dream in English / I speak NewGreek
  • I found again my long lost friends /  Somewhere in the desert of cyberspace
  • I wear my Twitter mask / And live another life on Facebook
  • Some search for friends’ back up /SMS is an easy way to break your heart / Others make love on chat rooms
  • J L 😉 😀 ❤ = m answer 2 question u asked